Hep Kahır

Dur! Bırak! 
Kaynasın kahvenin suyu 
Bana İstanbulÂ’u anlat nasıldır? 
Bana boğazı anlat nasıldır? 
Haziran titreyişlerle,kaçak yağmurlar arıdı 
Yıkanmış kurunur muydu o yedi tepe 
Ana şefkati gibi sıcak güneşte 
İnsanlar gülüyordu de 
Trende, vapurda, otobüste 
Yalanda olsa hoşuma gidiyor söyle 
Hep kahır, hep kahır, hep kahır, hep kahır... 
Bıktım be! 

Dur! Bırak! 
Kalsın, açma televizyonu! 
Bana İstanbulÂ’u anlat nasıldır? 
Şehirlerin şehrini anlat nasıldır? 
Beyoğlu sırtlarından, yasak gözlerinle bakıp 
Köprüler, Sarayburnu, minareler ve HaliçÂ’e 
Diyiver ki bir merhaba gizlice 
İnsanlar gülüyordu de 
Trende, vapurda, otobüste 
Yalanda olsa hoşuma gidiyor söyle 
Hep kahır, hep kahır, hep kahır, hep kahır... 
Bıktım be! 

Dur! Bırak! 
Kımıldama, kal biraz öylece ne olur 
Kokun İstanbul gibidir 
Gözlerin İstanbul gecesi 
Şimdi gel sarıl, sarıl bana kınalım 
Gök kubbenin altında orda da beraber 
Çok şükür diyerek yeniden başlamanın hayali 
Hasretimin çölünde bir pınar gibi 
İnsanlar gülüyordu de 
Trende, vapurda, otobüste, 
Yalanda olsa hoşuma gidiyor söyle 
Hep kahır, hep kahır, hep kahır, hep kahır... 
Bıktım be!